Wij, mensen, leven en handelen vanuit de vrees dat we er niet toe doen en eigenlijk niet bestaan, zolang we niet worden gezien door anderen. Want als ik niet word gezien, besta ik dan wel?

We gebruiken de selfie als manier om gezien te worden en erkenning te krijgen, van zowel vrienden als onbekenden online. Mensen gaan daarbij over grenzen heen, waarbij zelfs ten koste van anderen selfies worden genomen of zelfs ten koste van hun eigen leven.

Ik wil met mijn concept deze grens nog verder trekken en op zoek gaan naar de ultieme selfie. De grens tot nu toe was de dood. Maar waarom?

Mijn concept is een doodskist met een ingebouwde camera, die met een bepaald tijdsinterval, portretten maakt van de overledene. Deze foto’s worden vervolgens geüpload op sociale netwerksites. Zo blijf je “bestaan”, zelfs als je er echt niet meer bent. De ultieme selfie.